از آرزو تا عمل

من به سل: «دلم برا زنجان تنگ رفته. ولی از زنجان رفتن میترسم! این شب مشنگ کجاس پس؟!»

شب تر پیام شب: «هییییی لول، مرخصیم جور شده دارم میام! ولی تهران نمیام. تو میای زنجان!؟»

---

کلا دلم برا دوستام تنگ برفته شدید. و هنوز هیچ کاری جز ارزوی دیدارشون مکردم. و همین ارزوی دیدار همراه بود با یه پیام از ف و یه پیام از شب و یه سری خواب دوستانه.

موندم در کف اهمیت شفافیت ارزو.